آدم

ڏسان پڃري ۾ هر بُلبل ۽ ڪانئر گلستانن ۾ عجب آدم جو افسانو سدائين اِمتحانن ۾

سندس وعده خلافي تي، سندس ايڏي تغافل تي مون کي افسوس آ پيارا! مون کي ارمان آ پيارا جو جنت مان ڀڄي آيو، اهو دوزخ ۾ ڪيئن رهندو ’وفا‘! آدم اِنهي حيرت ۾ خود حيران آ پيارا