کاھوڙي

جي تن ۾ تيرٿ ڪن، سي گنگا وڃن نه گودڙيا، تن سامين سنديءَ سڪ جا، ٿا دونهان دل(1) دکن، لڳو رنگ، ”روحل“ چوي، اندر آديسن، کوجي کاهوڙين، وڃي اُونهي ۾ آسڻ ڪيا.

کرڪڻا لاھي، سک نہ ستا ڪڏھن کاھوڙين آھي، آسرو پنڌ جو

جت پکي نہ پير، تت ٽمڪي باھڙي ٻيو ٻاريندو ڪير، کاھوڙڪي کير ري