زندگي

ڪنھن جي نفرت جان نہ ڪنھن جي پيار جان زندگي آھي حرامي ٻار جان

ياد اُداسي تنهائي زندگي مسلسل ڄڻ ته ڪنهن وئشيا جي رُسوائي

زندگي جي ذليل گھڙين ۾، ضياءَ جي موت جي خبر آھين، منھنجي ھوندي به تون منھنجو ناھين، تون به ڄڻ سنڌ جو شھر آھين.

زندگي سارِي رف منجھان گُذرِي، درد جي روز رش منجھان گُذرِي. حوصلن جا هشام ڀاڪُر ۾ عزيز- توڙي دل ڪشمڪش منجھان گُذرِي.

تعزيتي ميڙ اڄ سڏايو پيا، ٻارها ورسيون ملهايو پيا، زندگي ڀر عذاب مان گذريو- قبر کي خوبتر سجايو پيا.

لوڪ پُهتو ڪفن ڏيڻ کانپوءِ، تون نه آئينءَ دفن ٿيڻ کانپوءِ، جي اچين ها ڪيان آجيان ها عزيز- زندگيءِ جي مان سج لهڻ کانپوءِ.