مسافر

مسافر سوين ڪاروانِ عدم جا ڪٿي سڀ الائي ويا، ڪير سمجھي حياتِ گريزان سرابِ مسلسل ازل کان اڃائي ويا، ڪير سمجھي

سرءُ جي رات جي ڪنھن آخري تاري وانگر، ڦٽل ”پراڻ“ جي درياءَ جي ڪناري وانگر، تنھنجو آڪاش ھو اڻپورو، اڌورو، اجڙيل، رُڃن جي ماريل رولاڪ مسافر وانگر