رات

رات هئي چار پَهَر، رات ته گذري ويِئي مون ٿڌو ساهه ڀَريو، توکي ميارون ڏيئي

رات بارات جيان آئي آ ائن لڳي ٿو اِجهو ڏولي پَهتِي

راتِ ھُو ڀِي حَدُون سَڀ ڪَري وَئي عُبُور! جسمُ تَوريت هَو رُوحُ ھَو ڄَڻ زَبُور!