مٽي

راهب ڪُوڙ ڪمائن ويٺا ڪيڏا ڪُوڙ ڪليسا آهي پو به صليب تي رَتُ ۾ رانيل ڳَهرو ڳاٽُ ته مٽي ناهي!

اونداهين سان جا ويڙھ ٿي آ انهيء ۾ منهنجو به ڪجھ حصو آ۔ توڙي جو سج چنڊ ڪي ٻيا ها۔ توڙي مٽيء جو مان ڪو ڏيئو هان۔

انا اچي ٿي ڪٿي اسان کي اسين تہ آھيون مٽيءَ جا ماڻھو مٽيءَ سان کيڏون، مٽي سان سرچون مٽي ٿا پايون، مٽي جا ماڻھو